Ziarna bogactwa. Pięć roślin, dzięki którym powstały fortuny (Seeds of Wealth. Five Plants That Made Men Rich), Henry Hobhouse, MUZA, Warszawa 2010

Czytałam poprzednią książkę Henryego Hobhousea i wiedziałam, że chcę przeczytać kolejną. "Ziarna zmian" były pozycją ciekawą i fascynującą, przedstawiającą historię pod nowym kątem. Kto by pomyślał, ile to roślinki mogą zamieszania narobić w świecie.

Owa wspaniała piątka to: drewno, winorośl kauczuk, tytoń i kawa. I tak kolejne rośliny wpływały na losy krajów, np. brak drewna w Wielkiej Brytanii spowodował, że ta, zaczęła wykorzystywać węgiel, co niejako wpłynęło na jej szybszy rozwój gospodarczy (to tak w wielkim skrócie, zapewniam, że autor wytłumaczył to lepiej). W kolejnym rozdziale dziennikarz przedstawia nam historię uprawy winorośli od roku 600 p.n.e. aż do czasów obecnych, nie szczędząc winiarskich tajemnic i trików. Wino ma ogromny potencjał w kreowaniu bogactwa. W części poświęconej kauczukowi ukazuje jak ta substancja wpłynęła na gospodarkę Malezji, Singapuru, Indonezji oraz rozwój reszty świata. W rozdziale zatytułowanym "Nie samym dymkiem" pisarz opisuje uprawy tytoniu w amerykańskich stanach, ten biznes wykształcił tam klasę wyższą, która później przyczyniła się do powstania Deklaracji Niepodległości. Nagle pozornie odrębne fakty historyczne zaczynają się łączyć w historii Hobhousea i tworzyć pasjonującą całość.

"We Francji popularnością wśród wojska cieszyły się gauloise'y, robione - jak zresztą i dziś - z francuskiego tytoniu o charakterystycznym... aromacie, zapachu lub smrodzie (kwestia gustu). Niemcy potrafili ponoć określić narodowość aliantów w okopach wroga na podstawie zapachu dymu przywiewanego z drugiej strony linii frontu."

Książka jest napisana ciekawie i przystępnie, łatwo jest się w nią zagłębić i oddać przyjemnemu pochłanianiu ciekawostek. Jednak w porównaniu z poprzednią, ta wydaje się jeszcze bardziej chaotyczna. Jedyne co trzyma pisarza w ryzach to rozdziały, ale  trudno mu nie zbaczać z tematu. Jego wiedza jest ogromna, ale nie uporządkowana i niezorganizowana w tej publikacji. Czytając "Ziarna bogactwa" zastanawiałam się co należy do obowiązków angielskiego edytora, rozumiem, że to cienka linia i ingerencje w tekst autorski nie są mile widziane, ale wydaje mi się, że ktoś powinien wpłynąć na dziennikarza i zasugerować mu małe porządki w tekście. Wiele z podanych przez niego ciekawostek nie ma związku z tematem. Owszem, to wszystko jest niezwykle ciekawie, ale czytelnik wziął do rąk pozycję o roślinach, które zmieniły świat, i nie każdy może mieć ochotę na dodatkowe wykłady.

seria: Spectrum